Categorieën
Wellbeing

Waarom kiezen zo vermoeiend is (en wat je eraan kan doen)

Waarom kiezen zo vermoeiend is (en wat je eraan kan doen)

De onzichtbare motor achter je werkdruk

Je kent het moment wel. Je komt thuis na een lange werkdag, je opent de koelkast en je staart. Je sluit hem, opent hem opnieuw, staart nog eens. Niet omdat er niets is, maar omdat je brein even niet meer kan kiezen. Je eindigt met iets laten leveren, ook al had je alles in huis.

Dat voelt als gebrek aan wilskracht. Maar het is iets anders. Het heet beslissingsmoeheid, en het is biologie, geen karakter.

Duizenden keuzes, één batterij

Elke dag neem je ontelbaar veel beslissingen. Snoozen of opstaan, koffie of thee, wat trek je aan, wanneer open je die moeilijke mail. Sommige bronnen schatten dat we tot 35.000 keuzes per dag maken. Neem dat cijfer met een korrel zout, maar de richting klopt: je brein is de hele dag bezig met beslissen.

En dat kost energie. Niet elke beslissing evenveel, maar alles samen meer dan je denkt. Maar niet elke beslissing voelt even zwaar. Sommige merk je, andere neem je zonder het door te hebben. En daar zit een wereld van verschil.

De dingen die je voelt, en de dingen die je niet voelt

Er zijn beslissingen die je bewust neemt. Een lastige mail schrijven, een probleem oplossen, iemand feedback geven. Die voel je. Na een paar van die taken ben je moe, en dat is logisch.

En er zijn beslissingen die je brein op automatische piloot neemt. Je benen in je broekspijpen, je tanden poetsen, je schoenveters strikken. Probeer eens uit te leggen hoe je precies je veters knoopt. Moeilijk, toch? Je handen weten het, jij niet meer. Dat komt omdat die handelingen zo diep ingesleten zijn dat je brein ze heeft weggeschoven.

Dat is briljant, eigenlijk. Je brein is een machine die zichzelf voortdurend probeert te automatiseren, om ruimte te sparen voor wat echt aandacht vraagt. Op de savanne had je geen tijd om lang na te denken als er gevaar dreigde. Snel reageren was overleven. Dus alles wat vanzelf kan, gebeurt vanzelf.

"Beslissingsmoeite is geen zwakte in je karakter. Het is een brein op zijn limiet."

Wanneer de batterij leeg raakt

Die automatische piloot heeft alleen één probleem: hij weet niet altijd wanneer hij moet stoppen. Na een dag vol bewuste keuzes raakt je mentale batterij op. En dan gebeurt het: je brein gaat voor de makkelijkste optie, ongeacht of die de beste is.

Dat werd pijnlijk concreet aangetoond bij rechters. Onderzoekers volgden strafzaken over verschillende momenten van de dag. ’s Ochtends kregen verdachten vaker een mildere straf. Vlak voor de lunch zakte dat percentage bijna naar nul. Na de lunchpauze schoot het weer omhoog. Hetzelfde dossier, dezelfde rechter, ander moment, andere uitkomst. Een vermoeid brein pakt het makkelijkste pad.

En dat is precies wat er gebeurt met jou voor die koelkast. Of met de collega die om vier uur nog aan één slide zit te schaven die om negen uur een zaak van vijf minuten was. Kader naar links, dan naar rechts, dan terug. Je brein is niet meer aan het denken, het is aan het dwalen.

Wat je brein weer energie geeft

Drie dingen die écht helpen:

  1. Maak kleine keuzes onnodig. Elke mini-beslissing kost energie, dus haal er een paar uit je hoofd. Leg je outfit ’s avonds klaar. Plan je maaltijden in het weekend. Werk met vaste routines, ’s morgens én op het werk. Vaste startmoment, vaste mailmomenten, vaste rustmomenten. Niet om je leven voorspelbaar te maken, wel om ruimte te maken voor wat echt aandacht verdient. Kleine waarschuwing: houd je zélf van koken of mode, dan kost een weekmenu of outfitplanning je misschien net energie in plaats van ze te sparen. Jezelf kennen telt.
  2. Zet je moeilijke keuzes in je beste uren. Je brein presteert niet de hele dag even goed, dat weet je ondertussen. Functioneringsgesprekken, strategische knopen, moeilijke gesprekken horen thuis op momenten waarop jouw breinenergie het hoogst is. Dat klinkt simpel, maar heel weinig mensen doen het.
  3. Gun je brein echte pauzes. Even staren, een korte wandeling, niks doen. Het voelt als tijdverspilling. Het is het tegenovergestelde. Wandel tijdens je lunch, plan vijf minuten tussen twee meetings, wissel zwaar denkwerk af met lichter werk. Dat zijn geen luie momenten. Dat zijn noodzakelijke resets.

"Te veel kleine beslissingen doorschuiven naar je mensen klinkt als vertrouwen, maar is vaak iets anders: een versnipperde energie-afslag."

En als je leiding geeft

Als jij een team leidt, speelt dit net zo goed. Sterker nog, jij bent mede-verantwoordelijk voor hoeveel batterij je team op een dag verbruikt.

Te veel kleine beslissingen doorschuiven naar je mensen klinkt als vertrouwen, maar is vaak iets anders: een versnipperde energie-afslag. Iedereen die tien keer per dag moet beslissen hoe iets aangepakt wordt, is tegen vier uur ’s middags leger dan nodig. Standaardiseer wat kan. Maak duidelijke afspraken over waarvoor mensen zelf mogen beslissen en waarvoor ze moeten afstemmen. Zo maak je ruimte voor het denkwerk dat écht bij hen hoort.

En benoem het. Als iemand om vier uur ’s middags minder scherp oogt, is dat geen karakterfout. Dat is biologie. Plan de zware gesprekken dus niet op dat moment. Zo simpel.

Dit hangt trouwens nauw samen met wat we eerder schreven over de impact van piekeren op het werk. Ook daar blijkt dat mentale belasting de hele dag haar tol vraagt, en dat de beste strategie niet harder werken is, maar slimmer herstellen.

Wees mild, ook voor jezelf

Sta je ’s avonds voor je volle koelkast en weet je niet meer wat je wilt? Bestel je iets terwijl er nog drie maaltijden klaarstaan? Stel je dat ene gesprek met je medewerker alweer uit tot “ergens deze week”, terwijl je vanochtend nog vastberaden was om het vandaag te voeren? Dat is geen gebrek aan discipline. Je hebt honderden onzichtbare beslissingen al achter de rug. Op een bepaald moment heeft je brein gewoon genoeg gehad.

De boodschap die we vanuit How’s Work graag meegeven is heel simpel: beslissingsmoeheid is menselijk. Hoeft dus geen schuldgevoel op te roepen. Maar het helpt wel om te weten dat het bestaat, want eens je het herkent kan je er iets aan doen. Kleinere keuzes automatiseren, je beste uren bewust gebruiken, pauzes ernstig nemen. Dat is waar het om draait.

👉 Onze oprichtster Katelijn legt dit ook heel duidelijk uit in haar gesprek met Sven van JOE FM. Zeker het beluisteren waard!

Wil je hier met je team mee aan de slag? In de opleiding Behoud je energie bij werkdruk onderzoeken we samen met jouw organisatie hoe je de sweet spot vindt tussen gezonde druk en mentale uitputting. 


ONZE EVENTS

UP TO DATE BLIJVEN ROND DEZE THEMA'S?

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Categorieën
Wellbeing

Emoties op het werk: hoe hou je ze in balans?

Emoties op het werk: hoe hou je ze in balans?

Sterke teams praten over emoties

“Laat je emoties thuis.” Laat ons liever beginnen met deze boutade meteen uit de weg te ruimen. Emoties zijn geen jas die je ’s ochtends aan de kapstok hangt wanneer je je werkplek binnenwandelt. Ze zitten verweven in hoe we denken, beslissen en samenwerken. De vraag is: hoe ga je er (beter) mee om?

De balans van emoties in kaart brengen

Emoties: stoorzender of stuurinstrument?

Emoties hebben lange tijd een slechte reputatie gehad. Ze werden gezien als iets dat rationeel denken in de weg staat; iets wat je best onder controle houdt om professioneel te blijven. Maar dat beeld klopt niet helemaal – we komen er straks nog op terug.

Vandaag weten we dat emoties net een cruciale rol spelen in ons functioneren, zowel privé als professioneel. Ze helpen ons om prioriteiten te stellen en beslissingen te nemen. Zo dwingt verdriet ons bijvoorbeeld tot bezinning. Omgekeerd kan boosheid je de nodige energie geven om in actie te komen.

In feite bevatten emoties waardevolle informatie. Tenminste, als je leert om ze juist te interpreteren en te reguleren. Dan hebben we het over emotionele intelligentie: het vermogen om je eigen emoties en die van anderen te herkennen, te begrijpen en er gepast naar te handelen.

Emotieregulatie is een vaardigheid

Op de werkvloer wordt soms verwacht dat mensen hun emoties “gewoon onder controle houden”. Alsof het een bewuste keuze is om kalm te blijven in een stressvolle meeting. Of om niet gefrustreerd te raken wanneer iets fout loopt. Of om geen jaloezie te voelen als je hoort dat iemand meer verdient dan jou. 

Emotieregulatie is geen kwestie van wilskracht alleen, maar van training. Je kan niet beslissen om minder stress te voelen, net zoals je niet beslist om plots een sixpack te hebben. Wat je wél kan doen, is oefenen hoe je met die stress omgaat. En zoals bij elke vaardigheid begint dat bij inzicht, gevolgd door kleine, herhaalbare acties.

Wat volgt zijn drie strategieën voor meer emotioneel evenwicht. Zeker ook handig voor wie op zoek is naar handvaten om de vicieuze cirkel van stress te doorbreken.

Wie emoties systematisch onderdrukt, merkt vaak dat ze later sterker terugkomen.

Tip #1: maak ruimte voor wat je voelt

Wanneer emoties opkomen, hebben we de neiging om ze zo snel mogelijk weg te duwen. We leiden onszelf af, rationaliseren wat er gebeurt, verdoven onszelf en/of proberen gewoon door te gaan. Dat is begrijpelijk, maar zelden effectief.

Wie emoties systematisch onderdrukt, merkt vaak dat ze later sterker terugkomen. Bovendien mis je zo de informatie die erin zit. Een eerste stap in emotieregulatie is daarom verrassend eenvoudig, maar niet per se evident: stilstaan bij wat je voelt.

Dat kan door jezelf vragen te stellen zoals:

  • Wat voel ik nu precies?
    Tip: het “emotiewiel” is een handige tool om de juiste woorden te vinden.
  • Waar komt dit gevoel vandaan?
  • Wat gebeurt er in mijn lichaam?

Bonus: zo voorkom je affectieve denkfouten

Vaak zijn emoties snel, automatisch en gebaseerd op eerdere ervaringen. Je brein probeert je zo te beschermen, maar slaat daarbij soms de bal mis. Een opmerking van een collega voelt dan plots als zware kritiek. Een mail zonder emoji lijkt afstandelijk of zelfs vijandig. Of je denkt dat het jouw schuld is als je leidinggevende slechtgezind is.

Emoties kunnen je denken dus niet alleen richting geven, ze kunnen het ook vertekenen. Zeker wanneer je emoties niet goed herkent of benoemt, bestaat het risico dat ze je interpretatie van de werkelijkheid gaan kleuren. Dat noemen we affectieve denkfouten. 

Stilstaan bij wat je voelt, creëert ruimte om die denkfouten te herkennen. Het is trouwens geen toeval dat neuroloog Steven Laureys een boek schreef over meditatie: onderzoek toont aan dat je emoties benoemen, de activiteit van de amygdala kalmeert. Je kan dan beter het onderscheid maken tussen wat je denkt en wat je voelt. Je wordt minder meegesleept en krijgt meer grip op je reactie.

Reguleren betekent niet dat je emoties onderdrukt of wegwerkt.

Tip #2: kies bewust hoe je reageert

Eens je een emotie herkent, komt de volgende stap: wat doe je ermee? Reguleren betekent niet dat je emoties onderdrukt of wegwerkt. Zoals we net aanhaalden, betekent het dat je bewust kiest hoe je ermee omgaat.

Soms houdt dat in dat je even afstand neemt van een situatie, bijvoorbeeld door een korte pauze te nemen of bewust te vertragen. Zo geef je jezelf de tijd om je fysiologische reactie (denk aan spanning of een verhoogde hartslag) te laten zakken, zodat je niet vanuit impuls handelt.

In andere gevallen kan het net helpend zijn om het gesprek aan te gaan en je emoties te delen met iemand die kan luisteren. Niet om je gelijk te halen, maar om je perspectief te verruimen: door dingen uit te spreken, merk je vaak dat je verhaal minder absoluut wordt en er meer nuance ontstaat.

Vaak onderbelicht: het belang van positieve emoties

We zijn geneigd om vooral bezig te zijn met negatieve emoties zoals stress, frustratie of onzekerheid. Terwijl positieve ervaringen minstens even cruciaal zijn voor ons welzijn. Ze dragen bij aan herstel, versterken relaties en maken ons veerkrachtiger.

Op de werkvloer kan je daar als leidinggevende bewust op inzetten door successen te benoemen, waardering uit te spreken en momenten van voldoening niet zomaar voorbij te laten gaan.

We kijken snel naar het individu (“die persoon moet beter leren omgaan met stress”), maar verliezen daarbij soms de context uit het oog.

Tip #3: evalueer de volledige context

Een vaak vergeten aspect van emotioneel evenwicht: de omgeving waarin je werkt. We kijken snel naar het individu (“die persoon moet beter leren omgaan met stress”), maar verliezen daarbij soms de context uit het oog. Terwijl die net een enorme impact heeft.

Onduidelijke verwachtingen, constante onderbrekingen of een overdaad aan prikkels zorgen ervoor dat emoties sneller oplopen en moeilijker te reguleren zijn. In zo’n omgeving is het niet realistisch om te verwachten dat mensen altijd rustig en gefocust blijven.

Daar ligt dus ook een verantwoordelijkheid voor organisaties en leidinggevenden. Denk aan duidelijke afspraken rond bereikbaarheid, realistische workloads en een cultuur waarin het oké is om aan te geven dat iets te veel wordt.

Blijven afstemmen, blijven bijsturen

Een medewerker kan wel beter leren omgaan met piekergedachten, maar als de verwachtingen continu veranderen of de werkdruk structureel te hoog ligt, bots je al snel op grenzen. Het enige dat écht werkt? Blijven praten en bereid zijn om bij te sturen.

Belangrijk om te onthouden: emoties zijn geen probleem dat je moet oplossen, maar een signaal dat je kan gebruiken. Ze vertellen je waar iets wringt, wat belangrijk voor iemand is en waar hun grenzen liggen.

Wie leert om die signalen te herkennen en er bewust mee om te gaan, krijgt niet alleen meer grip op zichzelf, maar ook op hoe die samenwerkt met anderen. En laat dat nu net zijn waar het op de werkvloer om draait.

ONZE EVENTS

UP TO DATE BLIJVEN ROND DEZE THEMA'S?

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Categorieën
Masterclasses

MASTERCLASS – Leiderschap bij verzuim en re-integratie – 29 september

MASTERCLASS

LEIDERSCHAP BIJ VERZUIM & WERKHERVATTING

VERZUIM BESPREEKBAAR MAKEN

Verzuim raakt vaak aan kwetsbare en complexe situaties, waardoor leidinggevenden zoeken naar de juiste balans tussen zorg en duidelijkheid.

In deze live masterclass krijg je een helder kader om verzuim beter te begrijpen én leer je welke rol je kan opnemen vóór uitval, tijdens afwezigheid en bij een duurzame terugkeer. Via realistische simulaties met een acteur oefen je concrete gesprekken, zodat je met vertrouwen, rust en houvast kan handelen wanneer het er echt toe doet.

Deze masterclass helpt leidinggevenden om verzuim beter te begrijpen en hun rol helder op te nemen in elke fase: van preventie en opvolging tot re-integratie. Ze ontwikkelen concrete gespreksvaardigheden om verzuim op een zorgzame én duidelijke manier bespreekbaar te maken, met steun van beleid, data en praktische oefening.

Deze workshop is er speciaal voor H.R.- en Learning & Development-professionals die hun leidinggevenden beter willen ondersteunen in het omgaan met werkdruk, stress en uitval op de werkvloer. 

Ben je geen H.R. of L&D-professional, maar wél nieuwsgierig? Laat van je horen via hey@howswork.be. Als er nog plaatsen vrij zijn, reserveren we er graag eentje voor je.

Ziekteverzuim lijkt op het eerste gezicht eenvoudig: iemand is ziek en blijft thuis, of iemand werkt verder. In werkelijkheid is het zelden zo zwart-wit. Veel verzuim speelt zich af in een grijs gebied, waar gezondheid, werkcontext en persoonlijke draagkracht door elkaar lopen. Net daar wordt duidelijk hoe groot de invloed van de werkcontext  en dus van de leidinggevende kan zijn.

Voor leidinggevenden maakt dat verzuim complex. Zij worden als eersten geconfronteerd met signalen en moeilijke gesprekken, en zoeken voortdurend naar het juiste evenwicht: wanneer toon je begrip, wanneer benoem je verwachtingen, en hoe blijf je in verbinding zonder druk te zetten? Tegelijk wordt van hen verwacht dat ze verzuim actief opvolgen en bijdragen aan een duurzame terugkeer.

Tijdens de Masterclass Leiderschap bij verzuim & werkhervatting krijg je inzicht en concrete handvatten om die rol met vertrouwen op te nemen. Je leert verzuim beter begrijpen, je impact op de werkcontext versterken en oefent realistische gesprekken rond afwezigheid en terugkeer met een professioneel acteur.

29 september 2026

We zien elkaar op dinsdag 29 september 2026 van 9u – 12u30.

tot 30 personen 

We beperken de groep tot 30 personen om voldoende interactiviteit te behouden.

 Locatie

Deze sessie wordt gegeven in Hotel Yust – Coveliersstraat 6 – 2600 Antwerpen

JOUW EXPERTS

Katelijn Nijsmans & Christophe Stienlet nemen jou mee in dit thema. 

Katelijn is de oprichter van How’s Work. Als neuropsycholoog en bedrijfsexperte begeleidt zij al meer dan 15 jaar organisaties in de zoektocht naar werkbaar werk.

Christophe Stienlet is een ervaren simulatie-acteur met meer dan 20 jaar ervaring. Hij weet als geen ander in te spelen op onverwachtse situaties dankzij zijn ervaring als improvisatie-acteur. 

SCHRIJF JE HIER IN 

Deze masterclass is speciaal bedoeld voor HR- en L&D-professionals. Ben jij actief in dit domein? Dan ben je van harte welkom om je in te schrijven. Heb je een andere achtergrond maar wel interesse, stuur dan even een mailtje naar hey@howswork.be.

BLOG

In deze blog duiken we in het spanningsveld waar veel leidinggevenden zich in herkennen: wat doe je wanneer verzuim zich niet zwart-wit aandient, maar zich afspeelt in een grijze zone tussen kunnen en willen? We verkennen hoe je tegelijk zorgzaam én duidelijk kunt zijn, zonder in controle of vermijding te vervallen. Het is een verhaal over balanceren, signalen oppikken en het gesprek durven aangaan voordat kleine twijfels uitgroeien tot langdurige uitval.

ALLE EVENTS