Net wanneer je de nieuwe tool onder de knie hebt, verandert de structuur. Waar we in 2016 nog gemiddeld twee grote veranderingen per jaar meemaakten, zijn dat er vandaag tien, mee aangewakkerd door AI.

Al die verandering laat zich op twee manieren voelen. Het luide effect is de drukte: nieuwe tools, extra overleg, werk dat er bovenop komt. Het stille effect is de onzekerheid: het oude geldt niet meer, het nieuwe ligt nog niet vast en dan weet je even niet goed waar te beginnen.

Dat we het daar lastig mee hebben, is niet zo vreemd: ons brein is een voorspellingsmachine die graag weet wat eraan komt.

Tegelijk hebben we ook een ‘novelty seeking brain‘ dat net afgaat op wat nieuw is. We zijn dus gebouwd op allebei: op houvast én op beweging. Stabiliteit en agiliteit zijn geen kampen om uit te kiezen, we hebben ze allebei nodig. Denk aan een fiets: die blijft niet recht door stil te staan, wel door te blijven trappen. Stabiliteit zit niet in stilstand, ze ontstaat in de beweging zelf.

Die combinatie van stabiliteit en agiliteit noemen we stagility. In deze keynote zetten we die bril op: we kijken waar de versnelling vandaan komt, wat er in je brein gebeurt wanneer het tempo omhoog gaat en we ontdekken de 3 sleutels tot stagility die je helpen om in beweging te komen wanneer nog niet vastligt waar je naartoe gaat en om jezelf onderweg niet te verliezen.